Eylem zamanı demişim en son.Dediklerimin tersini yapmakta üstüme yok herhalde.İiyi güzel!Hiçbir şey dediğim gibi olmuyor. En aylak halimi takınmışım yatış zamanındayım.Hatta anlamlı bir yatış olsun diye bu gece balkonda yatıp hasta olmayı ardından yatağa düşmeyi bile düşündüm. Neyse ki yağmurlu bu gece yırttım. Hasta olup yatağa düşmek istiyorum,uzun uzadıya devam eden yatışımın bir izahı olsun diye.
Acıya katlanmak o kadar güç ki aklıma ilk etapta intihar fikri geliyor. Bu acıyı sonlandırmakta bu kadar aceleci davranırken intihar etme cesareti nasıl gelsin hiç düşündün mü? Ne kadar zıt. Bir yandan geçici olabilecek bir acıya dayanmakta güçlük çekerken ,daha yoğun bir acıyı göze aldığımı sanıyorum. Kesinlikle bu değil. İntihar edenler ya çok güçlü ya da acıları intihar ederkenki duyacakları acıdan katbekat fazla.Heralde çoğu zaman ikinci geçerli. Benim için böyle bir durum söz konusu değil.Şimdilik intihar edemiyorum.Bir yerlerde umut kırıntıları var hala.Yok etmek lazım.Bu kadar.Yalnızım.
